در نخستین نشست «دو نسل، یک گفت‌وگو»، بخش قابل توجهی از گفت‌وگوها حول کار، درآمد، انتخاب مسیر زندگی و تفاوت تجربه نسل‌ها شکل گرفت.

شرکت‌کنندگان درباره سختی پیدا کردن کار و شرایط موجود صحبت کردند و این پرسش مطرح شد که پایین بودن حقوق تا چه اندازه می‌تواند در انتخاب یا نپذیرفتن یک شغل، به‌ویژه برای جوانان، تأثیرگذار باشد.

موضوع دیگری که مورد توجه قرار گرفت، تأثیر تکنولوژی بر آینده مشاغل بود؛ اینکه با پیشرفت فناوری، بعضی از کارها ممکن است از بین بروند یا شکل آنها تغییر کند و در نتیجه، انتخاب مهارت و مسیر شغلی برای نسل جدید اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

در ادامه، بحث از کار و درآمد فراتر رفت و این پرسش مطرح شد که:

«آیا نسل امروز خوشبخت‌تر از نسل دیروز است؟»

این سؤال باعث شد تفاوت شرایط زندگی، امکانات، انتظارات و تجربه‌های دو نسل مورد توجه قرار گیرد.

همچنین درباره نقش والدین در انتخاب رشته دانشگاهی و شغل فرزندان گفت‌وگو شد؛ اینکه والدین تا چه اندازه باید در این تصمیم‌ها دخالت کنند و مرز میان راهنمایی کردن و تصمیم گرفتن به جای فرزند کجاست.

در مجموع، جلسه اول نشان داد که دغدغه اصلی شرکت‌کنندگان فقط «پول و کار» نیست؛ بلکه موضوعاتی مانند آینده، انتخاب، استقلال، نقش خانواده، تکنولوژی و خوشبختی به یکدیگر گره خورده‌اند.

شاید مهم‌ترین نتیجه این جلسه این بود که نسل‌های مختلف، اگر فرصت گفت‌وگو داشته باشند، می‌توانند نه فقط درباره تفاوت‌هایشان، بلکه درباره دغدغه‌های مشترکشان با یکدیگر صحبت کنند.