لوگو

کُترا

مازندران - تنکابن

منو
شعر در باب روستای کُترا

اشعار محلی

شعر در باب روستای کُترا

۲۵ تیر ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۳۲

کشور پاک ایران/ در خـــــــــــــــاک مازندران

یه گوشه، دشت نشتا/ مابین جنگــــــــــــل و دریـــــــــا

یـــــــه گَته ده، د یاره/ تــــــــــونـی بگوی اون کجاره؟

چــــــــــی بگــــــــــوتی، تو کُترا / خب بَگوتی، مرحبا

راستی کُترا یعنـــــــی چــــــــه؟/ آیا دارنِه :تاریخچه؟

هِسِه چنــــــد داســــتان از آن/ بِشنوسیم از ایـن و آن

دو حـــــدس هِســــِــه قویتر/ از چنـــــــــد تـــــــا حدس دیگر

پیران گونن اون سالها/ کُترا داشته گَتِه راه

یعنی اینه که کُترا/ هسه همون گَتِه راه

يـه حــــــدس دیگـــــــــر اینـــــــه/ بعضی هارَم یقینه

بَنای کُترا از سَــــــــر/ اون دبیه کُتَ سَر

نام کُترا دو بخشــــــــه/ کت و را، اون دو بخشه

اما گونِن کوته سَر/ پس از سالهای دیگر

کم کم بَبیَه اون کُتــــــــــرا/ تا امروزم پا برجا

بهر حال این دو نظر/ هِسِه به حق نزدیکتر

جوهور دَرِ طالش محله/ جیر اَشرف و كَتكَلِه

بعدِ سوته باغ، بــــور صــحرا/ حبیب آبـــــــــاد بونــــــــه پیدا

آودنگ چال و آقادار/ تازَمی مــــــــــــرز زوار

عمر محل كُترا/ معلوم نیه بَر اَما

در ایـن مــــــــــــورد کتابی/ دستخط یا، گواهی

گذشته تــا بـه اَلـون/ نُمونِسِه جُز ، چند گُمون

طبق چند حدس و نظر/ نقل پى يَر، بَر پسر

شانِه گــــــــــوتَن، تخمینــــــــــی/ چند سال گذشتِ وینی

آنچه دارنیم یادگـــــار/ رسنِه به عهدِ قاجار

کی دونه، پیش از آنه/ ثبت در دلِ زمانه

بازار پشت دَر خونه/ اون مال خیلی زُمنـــــــه

دَر خونه یعنی دُرگاه / مِثلِه بارگاه پادشاه

اوجه بیَه جای چند خان/ جای امیر، بزرگان

امیر انتصار و اســــــــــد/ وِ سابقه بیش از صـــد

از دوره قاجارها/ چندین خان داشته نشتا

چند تا خان هم از خواص/ با رسم و شیوه ای خاص

از مَجد بگوتم گَتِه مالک/ منطقه همه بیَه وِ ملک

اكثر کترایی شون/ هِسُن مهاجر اُشون

در طول صـــــد، دویســــت سال/ بُمَن همه سال به سال

از اینور و از آن ســو/ یا تک بومَن یا گروه

از رامســــرتـــا گیلان/ کجور تــــــــــــا مازندران

از الموت طالقان/ تا افشــــــــــاران و کُردان

دَر جان، مَــــــران ، سه هزار/ از خانیــــــــــــــان و دوهزار

تک و توک چند مهاجر/ استاد کاســــــــــب يـــــــا تاجر

بومُن ز یزد، همدان/ قم و تبریز و زنجان

بیتِن ایجِه چنــــــــدی، جا/ وشــــــونِ ماء وا كُترا

بعضی بومَن زود بیشَن/ دِ پِشت سَرِ نیشَــــــــــن

برخــــــى بسَـــــــن چندین نسل/ رگ و ریشه بَبیَه وصل

راه کُترا دوراهی/ سابقه دار نه خیلی

از زمان رضا شاه/ این جاده هِسِه برپا

گوتـــــه جـــــوادی مِه پیش/  عمر راه از هفتاد بیش

بازار دِهِ کُترا/ اون هسه قلب روستــــــــــــا

خاطره دارنِه بسیار/ از گذشتِ روزگــار

وِ قِدمَتَم زياده/ صـــــــد ســـــال کم و زیاده

کُترایی خلق و خــــــــــــو/دارنِه جای گفت وگــــــــــو

مردمی مهمـــــــان نواز/ خونگرم و دست و دلبــــــــــاز

آرام دور از هیاهو/ اغلب نجيــــــــــــب و کم رو

در کارهــــــــا معتـــــــدل/ بعضی بی خیال، گَتِه دِل

کارَم قدرِ کفایت/ کمتر فكر عاقبت

در کاسبى تجـــــــارت/ نیتِن چنان مهارت

در همدستی همکاری/ قدری کنن کم کاری

زادگــــــــاه و فرهنگ تا تونیم/ نِوانِه اما یاد هَکونیم

امیدکـــــــــــــه هر چه بیشتر/ کُترا بـَبُــــــو آبادتر

اینم مــِه  حـرف آخر/ باقی یه وقت دیگر

این چندتا بیت از سیا/ تقدیم به خاک کترا