شهيد جعفر آقایی فرزند تیمور حاجی در تاریخ ۱۳۴۷/۲/۶ در کترا در خانواده ای مذهبی، کشاورز و پرجمعیت دیده به جهان گشود. ایشان فرزند چهارم

خانواده بودند. او تحصیلات ابتدایی را در دبستان هاتف کُترا پشت سرگذاشت. پس از آن برای کمک به پدر و مادر مشغول کار و کوشش و فعالیت های اقتصادی گردید تا در سن هجده سالگی برای انجام خدمت مقدس سربازی به جبهه های نبرد برای حفظ ناموس و آب و خاک کشورمان اعزام گردید. او دوره ی آموزشی را در شهر ساری گذرانده و بعد از آن برای دفاع از مرزهای غربی کشور به شهر مرزی بانه در استان کردستان و مناطق دره ی شیلر و پنج وين عراق اعزام شد. پس از ۱۰ ماه خدمت خالصانه به وطن در تاریخ ۱۳۶۶/۱۰/۱۵ مجروح شد و بر اثر شدت جراحت بعد از ۱۸ روز بستری بودن در بیمارستانی در شهر تبریز در تاریخ ۱۳۶۶/۱۱/۲ به درجه ی والای شهادت نائل

شد.

خاطره ای که از وی به جامانده این بود که هر زمانی که ایشان به مرخصی می آمدند پس از پایان مرخصی با مادرش در منزل  خداحافظی میکردند اما آخرین باری که به مرخصی آمدند هنگام رفتن به جبهه از مادرش درخواست کرد که در بیرون از منزل نیز ایشان را بدرقه نمایند. ظاهرا به نظر می رسید که به ایشان الهام شده

که این آخرین ملاقات او با خانواده و به ویژه با مادر گرامیشان بوده است. پس از آن پیکر پاکش را به دیدار خانواده آوردند.

مزار این شهید والا مقام نیز در گلزار شهدای کُترا است.