در روستای آرام «کُترا»، وقتی زمستان با رگه‌های سرد خود از راه می‌رسد، زنبورهای عسل نیز با آمدن آن‌ها، به این دیار پناه می‌آورند. آن‌ها در میان سکوت و سرمای روستا، خانه‌ای امن می‌سازند و تا رسیدن فصل شکوفه‌ها، در کنار ما می‌مانند.

اما وقتی زمان برداشت عسل در خرداد ماه فرا می‌رسد، آیینی قدیمی و هیجان‌انگیز پدید می‌آید؛ برای اینکه ملکه، با آرامش و بدون آسیب به کندو، راه خود را برای ادامه چرخه زندگی پیدا کند، از شعله‌های آتش استفاده می‌کنند. این آتش، نه برای تخریب، بلکه برای دور کردن ملکه و باز کردن مسیر برای برداشت عسل است؛ آیینی که نشان‌دهنده پیوند عمیق میان سنت‌های محلی کُترا و طبیعت بکر این منطقه است.